Fikir Adamının Kaderi

Fransız, tabiî olarak devletten umumî refahı gerçekleştirecek vazifeler yüklenmesini ister. Devletin ilmî araştırmalar için cömertçe para harcadığı ülkeye gıpta ile bakar. Kültür işleriyle görevlendirilen memurların despotizminden endişe eder. Yorumcu, yayın, radyo, basın uzmanı gibi zümrelerin zevkine uymak mecburiyeti de sıkıcı aydın için. Ama düşünce ürününü satmak mecburiyeti de devlet ideolojisine boyun eğmekten daha az hazin değildir.
Orospulaşmak veya yalnız kalmak: işte fikir adamının kaderi.

Cemil Meriç (Mağaradakiler, s. 52)

Aynı Kaynaktan Altı Çizili Satırlar