Halifenin tepki çeken bir diğer hareketi, daha önce sözünü ettiğimiz, Hz. Muhammed'in yakınlarından olup eleştirilerine tahammül edemediği Ebuzer el-Gıfari'yi Rebeze'ye sürmesi oldu. Bu davranışı onun gibi yaşlı sahabeyi çok üzüyor ve kızdırıyordu. Yönetimdeki gevşemeler Ebu Zer el-Gıfari, Ammar b. Yasir, Abdullah b. Mes'ud ve Ubade b. Samit gibi eski dindar sahabe arasında hem hoşnutsuzluk yaratıyor hem de halifeye kızgınlığın ve eleştirilerin giderek artmasına vesile oluyordu. Onlar artık kendi köşelerine çekilip Peygamber hayattayken onunla beraberliklerinin hatıraları içinde mütevazı hayatlarını sürdürmekle tatmin oluyor ama halifeyi eleştirmekten de uzak durmuyorlardı. Onlar kendi zihniyet dünyalarında hala Peygamber zamanındaki gibi bir ortamda yaşadıklarını sanıyor ve halifeden buna uygun davranmasını bekliyorlardı. Kendi açılarından belki haklıydılar ama zamanın ve toplumsal hayatın, insanların beklentilerinin giderek maddileştiğinin, çıkarcılığın yayılmaya başladığının, kısacası Müslüman profilinin artık bu istikamette değiştiğinin farkında değildiler. Tabii Hz. Osman'ın da onlardan gelen yerli yersiz eleştirilere tahammül edemeyip boğuşmak zorunda kaldığı problemler yumağından yılgınlığı dolayısıyla onlara kızması da, kendi açısından normal kabul edilebilir.
Arka Kapak: Esasen İslam zihniyet ve kültür tarihi ve heterodoksisiyle ilgili temel referans niteliğindeki eserleriyle bilinen Ahmet Yaşar Ocak, bu kitabıyla alternatif bir İslam tarihi perspektifi ortaya koyuyor. Farklı Bir İslam Tarihi, "eleştirisiz ve yorumsuz" hamasî tarih yazıcılığına - karşı, merakı diri tutan, araştırıcı bir anlama çabası. "Teferruatın" berisindeki "dip dalgaları" görmeye dönük bir çaba...