Bilimlerin kökeni ebediyete uzanmaktır. Bilim derinlikli sorularının cevabını dinde bulabilir, din ise özde bir tefekkür olan bilimin sonuçlarında tezahür eder.

...: Bir sanatçının ulaşmak isteyeceği en yüksek form, mümin olmaktır. Başka bir ifadeyle hayatın en yüksek formu imandır. Ehl-i Hak için Allah'ın mevcudatını tefekkür etmek ibadettir.

Sanatçı kimdir? Cevabım, hissettiklerini iletmek ihtiyacı duyan kişi olacaktır; kendisini sanat eserleri yoluyla ifade etmeden duramaz o. Çünkü sanatçı, Allah'ın Cemal ve Kemal sıfatlarının açlığını hisseder. Bu hakikati kavrayıp bulduğumda sanatın gerçek anlamını öğrendim. Ondan sonra çabam, Allah'ın yaratıcılğı üzerinde düşünmek oldu. Geçmişte, gerçek bir sanatçı olduğumu düşünüyordum ama şimdi yapılması gerekenin, maneviyatın kanalı olmak gerektiğini düşünüyorum. Kişi, Allah'ın Kendisi aracılığıyla hareket ettiği hassasiyette ve durumda olmalıdır.

..., insanın kemali kullukta zirveye ulaşır. Seven ve kaygı duyan bir anne gerçek kulluğu öğretir. Anneliğin bu değerini ve mutluluğunu daha önce bilseydim, çok daha fazla çocuk sahibi olmak isterdim.

Sonraları fark ettim ki, ben aslında aşkı arıyormuşum; yani Allah'ı...

Eğer insan, hayatındaki belli şeyleri değiştirmek istiyorsa, öncelikle kendi yetersizliklerini idrak etmeli, durumundan huzursuz olmalı ve bunun için bir şeyler yapmak istemelidir. Salihlerin dediği gibi, en büyük mesele meselenin kendisi değil, onun nereden kaynaklandığını bilmemektir.

..., ben Batı'dan Doğu'ya seyahat etmedim, ben bilinçsizlikten gelip varlığımın hakikatine vardım. Din değiştirmedim; saptırılmış, anlamsız bir hayattan ebedi bir zenginliğe geldim.

Gerçeği sabote etmek isteyen bir kişinin sadece bozuk bir hafızaya ihtiyacı vardır.

İnsan acıyor kendisini görmedim. İşittiğime nazaran Fikret, ressammış. Güzelliği seven, nağmeyi seven, tabiati, manzarayı seven bir ressam... Fikret'in de, inanç bakımından İttihatçılardan farkı yok. Hepsi de dine karşı kayıtsız. Dini, üçüncü, beşinci dereceye bırakan insanlar. Onun kendi arkadaşlarına cephe alması, zulmü sevmeyen mizacı sebebiyledir... Fakat asıl belâ, bütün mizaçları bastırıp iyilikleri yok eden imansızlık belâsından geliyor. Yahu ne uzağa gidiyoruz. Pozitivizm, maddecilik dediğimiz imansızlığın, yalnız bizim memleketimizi sardığını zannediyorduk. Mısır'da da aynı belâyı gördüm. Lisanı Arapça olan, imam, İslâm'ı dünyaya yayan, Camiül Ezher'i bulunan, her yeri ilimle dolduran bir memlekette, pozitivistlerin bulunması, dinsizlerin bayrak kaldırmaları inanılacak şey değil. Ama hakikat...

Kurtuluşu ümit ediyorsan, zincire vurulmuş olman lazım.