insanların nasıl yaşayabildiklerine her zaman şaşmışımdır

Konağı yıktık. Fakat onun sağlam kalmış malzemesinden yeni bir binada nasıl faydalanacağımızı bilmediğimiz için, onun yerine bir apartman çıkamadık. Osmanlı kültürünün harabeleri önünde, şaşkın, birbirimize bakıyoruz. İçinde boğulduğumuz kültür buhranının sebebi budur. İnkılabın çaçaron ve demagoglara değil, yüksek mimarlarına ihtiyacımız vardır.

Dünya yüzündeki insanlar, dünyayı sarsacak yada değiştirecek ne yapmakta? Konu değerli adamlar olduğunda, hepsi de birbirinden değerli değil midir? Sıradan insanlar değerlerini birbirlerinden alır; eylem adamları yorumladıkları güçten; fikir adamları ise yarattıklarından. İnsanlık için yarattıklarının kaderi, Yeryüzü'nün bir kere soğumasına bakar. Gelecek kuşaklara verdiklerin ya seninle doludur tıkabasa ve senden başkası anlamaz ya da çağınla doludur ki , öbür çağlar anlamayacaktır veya bütün çağlara bir mesajdır, o zaman da bütün çağların hızla koştuğu nihai uçurum için anlaşılmaz olarak kalacaktır. [..] Hepimiz tam kararında ömrü olan fanileriz. Ne azdır müddetimiz ne de fazla... Bazıları ölür ölmez ölür, kimileriylse kendilerini görüp sevmiş olanların anılarında yaşar biraz daha; uluslarının yada ait oldukları uygarlığın belleğinde yaşayanlar da vardır; ve bir de başından sonuna dek, ayrıksı uygarlıkların tersine akışına uyanlar vardır ki, sayıları üç beşi geçmez. Ama hepsini kuşatır zamanın yıkıcılığı ve sonunda yutar. Kalıcı olmak bir Arzu'dur, sonsuzluk ise bir yanılsama... Ölümün olgularıyız biz. [..] Hayat bir fasıladır yani, bir bağ, bir ilişki ama geçmiş olanla geçecek olan arasında bir ilişki, Ölüm ile Ölüm arasında ölü bir fasıla... [..] Bir Homeros, bir Milton yeryüzüne çarpacak bir kuyrukluyıldızdan daha güçlü değildir.

Küçük bir yerde birkaç yüz bini bir araya gelmiş insanlar ,üzerinde toplandığı toprağı ne kadar bozmaya çalışmış, hiçbir şey yetişmesin diye taşlarla doldurmuş, taşların arasında uç veren otları yolmuş,ortalığı kömür ve petrol dumanına boğmuş, ağaçların orasını burasını kesmiş, tüm hayvanları ve kuşları kaçırmış olsalar da bahar,kentte bile yine bahardı.

Tüm ahlak tarihçilerini yöneten iyi ruhlara saygılar sunmalı! Oysa, yazık ki, kesinlikle, tarihsel ruh eksik onlarda; kesinikle, tarihin kendisinin tüm iyi ruhları, onları yarı yolda bırakıyor! Felsefeciler arasında adet olduğu üzere, onların tümünü birden düşünmek, temelde tarihe uygun değildir, bunda kuşku yok. Ahlakın soykütüğünü bulmaya kalkışlarındaki beceriksizlik, ta işin başında ortaya çıkıyor, orada ''iyi'' kavram ve yargılarının kaynağının ele alınışında. ''Kökeninde insan''- öyle buyuruyorlar- ''bencil olmayan eylemleri onayladı ve bu eylemlerde karşılaşanlar, yani, bu bu eylemlerden yararlananlar açısından onlara iyi dedi; sonraları bu onayın kaynağı unutuldu. Çünkü, bencil olmayan eylemler hep, alışkanlık sonucu iyi olarak kabul gördü, iyi olarak duyumsandı - sanki iyi oluşları bu eylemlerin kendilerinden geliyormuş gibi''.

Tam namaz kılmaya başlayacaktım ki, bir Frenk üzerime doğru koşup beni yakaladı ve yüzümü Doğu'ya çevirip, "ibadet işte böyle edilir." dedi. Üsame bin Munkiz, vakanüvis (1095-1188)

Bize dinbaz ve devrimbaz değil, dindar ve inkılapçı lazım. ** Şekilde kalan din ve şekilde kalan inkılap ruhunu şeytana satmıştır.

Geçmişi unutacak kadar hafızasız, geleceği tasavvur edemeyecek kadar hayalsiz bir millet yaşayamaz.

İnan ve düşün! İkisi birbirini bozmaz, tamamlar. Doğulu gibi inan, Batılı gibi düşün. Tap ve bil. İmansız ilim ve ilimsiz iman, tek ağızlı makas.

Rene: "Severek yoruyorduk."