1- olan olmalıydı! niçin?çünkü olanın olması gerekmeseydi olmazdı.olan olduğuna göre,olması gerektiği için olmuştur;olan olduğu için olmalıydı.bu bakımdan pişmanlığın ne bir değeri,ne bir faydası,ne de bir anlamı vardır. olan olmalıydı!evet,geçmişin yasası bu kaideden ibarettir! 2- olacak olan olur! bu kaide de gelecek'in yasasıdır.ne olacaksa o olur;olacak olduğu için olur.gelecek gelirken yanında ne getirecekse onu getirir.bu bakımdan olacak olan da olur!geçmiş için pişmanlığın nasıl bir anlamı yoksa,gelecek için de plan yapmanın,gelecek olanın gelmesine karşı koymanın bir anlamı yoktur. birinci ve ikinci önermelerin doğruluğunu kabul edeceklerin şu sonucun doğruluğunu da kabul etmeleri zaruridir: 3- olan olur!

İsmet Özel'deki imge yoğunluğu ve orijinallik,Cemal Süreya'daki ironi,Necip Fazıl'daki ritm,Tanpınar'daki söze hakimiyet ve Zarifoğlu'ndaki asi ve asil ruh. İşte,bunların birarada olduğu şiirler yazmak isterim.

Meclisin bir mensûbu bakın ne diyor: "Bana da çevreme de faydalı olan, prensipleri, ilâhi olduğu kadar beşeri de olanlarla, günün ihtiyaçlarına göre birleştirerek zindelik verip yaşanır hâle getirmektir."

Bizi sadece yaptığımız işlerden değil, onların hız aldıkları prensiplerden de şüphe ettiren, mühim ve hayatî meselelerimiz yerine bir şaka denebilecek kadar hafif şeylerle uğraştıran, yahut bu mühim ve hayatî meselelerin mahiyetini değiştirip bir şaka haline getiren bu buhranın sebebi, bir medeniyetten öbürüne geçmemizin getirdiği ikiliktir.

Bağlı olduğum mutlak hakîkattir. Her düşündüğümü Allah karşısındaymışcasına söyleyebilmeliyim.

Amcam böyle baştan başa faziletli, mütevazı bir zattı. Biz Medine-i Münevvere'ye muhacir olduktan sonra da, amcama, babam için sormuşlar: "Efendim, İbrahim Efendi Hocamız mı büyüktü, zâtıâlîniz mi?" Amcam şu ince cevabı vermiş: "O büyük de, ben ondan önce doğmuşum..."

Amcamın talebelerinden Mustafa Ateş Hoca, şöyle demişti: Amcanızın oğlu Hafız Veyis'le beraberdik. Amcanız birgün oğluna şöyle dedi: "Veyis, adam olacaksan, deden gibi adam ol. Sakın baban gibi olma." Biz ürperdik, "Estağfirullah, efendim." dedik. Amcanız: "Öyle öyle! Bizler doğru olsak bile kavak ağacı gibi doğru oluruz. Kavak ağacına eğri diyen var mı? Ama kavak ağacı, kuvvetli rüzgârların önünde eğilir. Peder merhum ise minare gibi doğruydu. Onu fırtınalar eğemezdi..." diye cevap verdi.

Var Eşrefoğlu Rumi bil hakikat Vücudu fani etmektir adı aşk Varın gidin siz de öyleyse, düşün yollara hakikati bilmek için hakikat adına, aşk adına, aşkın adına. Mecali kalmamış ellerinizi hiç değilse son bir defa kaldırın da kapı yüzünüze kapanmadan evvel o kapıyı siz kendiniz kendi yüzünüze kapamayı deneyin! Varlığa gelen her ademin kendini varlığa getirene ihtiyacı iki cihettendir; ilki varlığa getirdiği için, ikincisi varlığını sürdürmesini sağladığı için. Evet varlığa gelmenin bir sebebi olduğu gibi, var kalmanın, varlıklı olmanı da bir sebebi vardır. İki farklı sebepten değil, bir sebebin iki cihetinden sözediyoruz aslında. Var olabilmemiz için muhtaç olduğumuza varlığımızı sürdürmek için de muhtaç olmaktan...Böylelikle varolanların tümü iki sıfatla muttasıf olmak zorunda: vücud ve beka. Demek ki aşk vücudu baki kılmak için çırpınanların değil, vücudu fani kılmak için çabalayanların mesleki. O halde Cenab-ı Aşk yâriniz ve yardımcınız olsun efendim!

İster denize, ister kuyuya daldır; alacağın su elindeki kabın büyüklüğü kadardır.

Yarını bugünden daima daha müsait farzetmekten doğan bu masumiyetin cezası o işin asla yapılamamasıdır. Yaşadıkça anlarız ki, o gün gelmez.Her gün muhtevası itibarıyla değil, mücadelesi şartı itibarıyla başka herhangi bir günden farksızdır;kısadır, maddi alakalarla doludur, beş duyumuzdan şuurumuzun ta dibine kadar başımız,düşünmek istediği mevzunun dışında sayısız tesirlerle karşılaşır, dışarıdan ve içeriden hiç ummadığı intibaların ve hatıraların kasdine, baskınına ve taarruzuna hedeftir, çünkü hayat bütün bu tesirlerin manzumesidir.Aradığımız huzur ve sükun, ancak biz olmadığımız yerde, yoklukta vardır.