Görüyorsunuz ya , başka birşey yazamıyorum bugün. bence bundan daha önemli birşey de yok. Yarın başka şeylerden bahsederim , defter için teşekkürü yarına bırakıyorum;dokundu bana ,utandırdı beni,ama sevindirdi de .Durun birşey daha demek istiyorum size:Çevirilerime bir saniyelik uykunuzu verecek olursanız,bunu kendim için bir beddua sayarım.Günün birinde bu işten yargılanmak gerekirse,çok neden aramaya kalkışmadan:uykusuzluğu onun yüzündendi diyecekler,suçlayacaklar beni haklı olarak. Yapmayın derken,kendimi düşünüyorum,kendim için yalvarmış oluyorum Sizin Franz K.

Salı günkü mektubun da bir dikeni var elbet,bedenimi delerek geçiyor,sen batırıyorsun bu dikeni ama senden gelecek de dayanılmayacak ne var ?

Zehra enstitüde pek az kaldı. o ayar istasyonlarında çalışmayı tercih etmişti. Ve o sayede evlendi. Ve tabii evlenir evlenmez kocasını yelkovan şubesi şefi ve mütehasısı yaptık. damadımı da dışarıda bırakacak değildim ya! Küçük baldızım Zehra'dan boş kalan yere tayin edilmişti. Onu da enstitümüzde iş arayan tavsiyesiz bir genç, müesseseye girmek için başka çare kalmadığını anlayınca , hemen o gün istedi. Bilhassa bu sonuncu izdivaç bana enstitüde ayrıca bir nikah memurluğu tesisi fikrini verdi. Fakat Halit Ayarcı işin ciddiyetini bozar korkusuyla bu çok yerinde teklifi reddetti.

Köyden Konya'ya döndüğümüz 1930 yılının ortalarıydı; Konya'yı ve bütün memleketi heyecana getirip dalgalandıran meşhur Serbest Fırka hâdisesi yaşandı. Fethi Okyar Bey çıkmış, yeni bir fırka kurmuş... Tek parti, Cumhuriyet Halk Fırkası'nın karşısında ikinci bir parti de seçimlere girecek. Fethi Bey Konya'ya gelmiş, konuşmalar yapmış. O sessiz sakin, boynu bükük millette bir telâş, bir heyecan... Seçimler olacak, oluyor deniyor. Halk Partililer telâşa kapılmışlar. Mahallelerde herkese vaadler yapılıyor. Halk Partisi'ne rey verecek kadın erkek herkese bir merkep yükü odun veya isterse kömür verilecek. Fethi Bey tabii böyle bir vaadde bulunamıyor, ama ekseriyet ondan tarafa. Halkta muazzam bir heyecan, adeta bir kurtuluş sevinci var. Birgün dedem, babama sordu: "Fethi Bey'den ne haberler var? Kimdir bu Fethi Bey?" Babam şu cevabı verdi: "Anladığıma göre, eski İttihatçılardan, Mustafa Kemal Paşa'mn eski arkadaşlarındanmış. Sultan Abdülhamid'i İstanbul'dan Selânik'e sürdüklerinde bu zat sultanın muhafızlarının başında imiş... Kimdir ve nerelidir, bilmiyorum... Yalnız bence, bu büyük bir tecrübe olacak. Fethi Bey kazansa bile, partisine iktidarı verecelderi kanaatinde değilim. Bence bu bir tecrübe, bir denemedir. Bununla milletin nabzı yoklanıyor. "Memlekete bu kadar hâkim olmuş, saltanatını kurmuş, adamlar asmış bir iktidar, öyle kolaylıkla, eski bir subaya yahut sefire: Ben beceremedim, al sen yürüt, diye idareyi vermez. Baba, bu bir denemedir, ben öyle görüyorum."

Hafız Saadeddin Kaynak'ın, Cumhuriyet'in ilk yıllarındaki cereyana kapılıp ayağının kaydığı zamanları duymuş olan Osman Efendi, sonra, şunları da ilâve etmişti: "Hacca çıkan ilk izinde kalkıp hemen buralara gelmesi, hacdan maksat da tövbe edip yıkanmak olduğuna göre, inşaallah kendisinin o günlerdeki dalgalı hâllerini siler..."

Bir dostun temel işlevlerinden biri, vermek istediğimiz, ama düşmanlarımıza uygulayamadığımız cezaları (daha yumuşak ve sembolik bir şekilde) çekmektir.

Ne söylesen, ne beklesen Yaradandan ya da kaderinden Ele geçmez istediğin Uğruna savaş vermediysen Sanki seni boğar gibi Sanki yeniden doğar gibi Sanki zaman zaman ölür gibi Acısını çilesini çekmediysen Hani büklüm büklüm boynunda Hani paramparça ruhunda Hani soran gözlerle kapında Bekleyen dargın anılar gibi Sevilmeden de sevmeyi Neyi özlediğini bilmeyi Acı da olsa yine gerçeği Görüp de söylemeyi bilmediysen

İmparatorluk kelimesi hazin ve nankör bir kelime. İmperyum, sömürüye ve tahakküme dayanır. Osmanlı, Devlet-i Aliye'dir. Batının anladığı mânâda sömürücü değildir.

Eğer bir toplum temelini tabakalaşma-zümreleşme esasına dayalı olarak atmışsa, o toplumda bir ayrısayılma olayı da geçerliliğini her zaman korumuştur. Bu geçerlilik, kendini en yalın biçimiyle hakim anlayışın sürdürdüğü birleştirmeler, ayrıştırmalar ortamında belli etmiştir. Zümreler bir yandan içinde yaşadıkları toplumun hakim anlayışıyla bir ilişki kurup özelleşmeye, bağışıklık kazanmaya çalışırken, bir yandan da aralarındaki münasebetlerin, işbölümlerinin sorumluluk alanlarını tehdit altını almışlardır. S.69 İçinde yaşanıp da bir tarafında rahat edilemeyen bu karmaşık, çatışma ve ayrışma topulumun ortasında, asıl üzerinde durulması gerekin konu müslümanların konumudur. S.69 Şimdi sorulacak soru şudur: Kişiler, “Biz İslam’danız.” Dedikleri “İslam”a mı, yoksa kendilerini herşeyiyle (kendince kabul ettiği şeref biçimleri, emniyet türleri, hoşgörü niyetler) kuşatmış olan topluma mı aittirler? Hiç kuşkusuz cevap muallakta kalacak, mucip sebepleri de gösterilecektir. Ama içinde bulunulan durum da bir muama değildir. Değişmeler içinde sebeplere bağlı olarak gelişip yer alan amiller (eğitim, arzu , istek irade vs.gibi..), müslümanların farklı uçlarda ve muadil olmayan alanlarda barındığını kolayca belli etmektedir. Kimileri müslümanlarla hakim katmanlar arasında arabuluculuk görevini üstlenmiş, kimileri toplumla uzlaşıp –ki buna azınlık alarak görülme de denebilir- dışlanmış durumdadırlar. S.70 Müslümanlar arasında –sahip oldukları, yahut sahip olmaya çalıştıkları değerler açısından- kendilerini ayrı sayıp “ayrışma ve bütünleşmeye doğru gitme” gibi fikirler, ne hakiki alarak kabul görmüş ne de hatırı sayılır bir fikir arefesini yaşamıştır. Bunlar ötesinde, hiç kimsenin kabul etmeye yanaşmadığı, apaçık olduğu halde şiddetle reddettiği müslümanların içinde bulundukları toplumla uzlaştıkları gerçeği durur. Daha da kötüsü, bu toplumun değerleriyle kaynaşmış olan kişilerin bu eylemlerini İslam’dan sayıp, bunu bir de kabul ettirmeye çalışmaları durumu vardır. S.70

Tenkidin olması için ortak ölçülerin olması lazım. Tenkitçi belli ölçülere dayanarak konuşur. Cemiyette ölçü yoksa tenkit de yapılamaz. Ortak şuur. Tenkit, güzele, doğruya davettir. Bugün bütün Türkiye'ye seslenen bir yayın ve insan yok. Ölçü buhranı var. Yapılan herşey karanlıkta birbirine gülümsemekten ibaret.