Fakat ne yalan söyleyeyim, Paris’te odaların tahtakurusuz ve yatakların piresiz oluşu, beni ilk günlerde muazzep etmedi değil! Pisliği sevmemekle beraber, herkes gibi, ta çocukluğumdan beri tanıdığım bu aziz aşinaların etrafımda eksikliği adeta hayatımın intizamını bir müddet için bozmuştu. Artık geceleri, ikide bir, bir iğne ucuyla dürtülerek uyanamaz ve zamanın seyrinden haberdar olamaz olmuştum. Bu münkatı uykular sayesindedir ki, senelerden beri geceleri kalkar, lambamı yakar, masamın önüne geçer ve uykum tekrar gelinceye kadar okurum. Kitaplardan istifademin belki yüzde kırkını gecenin bu munis haşeratına medyunum.

Eğer hiç gurur sahibi olmasaydık, başkalarının gururundan da şikayetçi olmazdık. (la rachefacauld) bazı olaylar karşısında aklını kaybetmeyecek insanın kaybedecek aklı da yoktur. (g.e.lessing) akılsız adam ne affeder ne de unutur; saf yürekli adam önce affeder sonra da unutur; bilge ise affeder, ama hiçbir zaman unutmaz. ( thomas s. szas) yaşamak için bir neden'i olan kişi hemen her nasıl'a katlanabilir. (nietzsche)

Peygamberimiz bize bir tek yol göstermiştir. O, cahil bir toplumu ve o toplumun kurumlarını ıslah etmemiştir. İnsanlığa parçalanamaz bir kulluk tavrı önermiş, örneklerini göstermiştir. Asr-ı Saadettte putperest kafası mümin kafasına 'inkılab etmiş' değildir. yalnızca 'iman' kendi hakimiyetini sarsılmaz bir biçimde kurmuştur. Altın bulunmuştur; bakırdan elde edilmemiştir.

Çünkü gün geliyor, yaşadığımız, yaşamayı hayal ettiğimiz her şeye karşın hep aynı yerde kaldığımızı görüyoruz. Zamanı durduramamanın ve kimi hayalleri tüm kandırmacalara karşın gerçekleştirememiş olmanın kırgınlığı.

Birçok Türk kızları gibi, Neriman da, ailesinden ve muhitinden karışık bir telkin, iki medeniyetin ayrı ayrı tesirlerinin halitasını yapan muhtelit bir içtimaî terbiye almıştı.

Bizim gibi insanlar vardır hep, yaşamdan en yüce olanı uman, onun anlamsızlığına ve kabalığına bir türlü alışamayan. Bozkırkurdu-Herman Hesse

(Neriman) Hep Şinasi'nin vakur ve muztarip yüzünü hatırladı. Büyük bir utançla başı yastığın çukuruna batıyordu. Izdırabın verdiği intibah zamanlarında, kendi kendini aldatmak, başkalarını kandırmak kadar basit değildi ve insan kendi içindeki adaletten ürkmeye başlar.

Freud, çocuğun cinsel çabalarının karşı cinsten olan ana ya da babaya yöneldiğini; bunun sonucu olarak da, çocuğun hemcinsi olan ana ya da babayı kendisine rakip olarak görüp ondan nefret ettiğini; düşmanlığın, korkunun ve suçluluğun böylece zorunlu olarak, çocuğun hayatının ilk döneminde içerisinde bulunduğu durumdan kaynaklandığını öne sürmektedir(ödip kompleksi). Bu kuram, hristiyanlıktaki 'ilk günah' kavramının dindışı bir görünümüdür. Bu kompleks (ödip), adını Yunan mitolojisinden, Sophokles'in ünlü piyes kahramanı Kral Oidipus'tan almıştır. Oidipus, bilmeden babasını öldürmüş ve annesiyle evlenmiştir. Olay meydana çıkınca da, annesi intihar etmiş, Oidipus da kendini cezalandırmak için annesinin kullandığı iğne ile gözlerini kör etmiştir...

Modern insan, tabiata egemen olmak için yeni ve daha iyi araçlar yarattıkça, bu araçların karmakarışık ağına düşmüş ve onlara anlam kazandıran biricik gayeyi -yani kendisini- gözden kaçırmıştır. Tabiatın efendisi oldukça, kendi elleriyle yapmış olduğu makinenin kölesi haline gelmiştir. Madde konusundaki tüm bilgisine rağmen, insan varlığının en önemli ve temel soruları konusunda bilgisizdir: İnsan nedir, nasıl yaşamak zorundadır, insanın içindeki çok büyük güçler nasıl verimli şekilde kullanılabilir?

Burada, işsizliğin harikulade okyanuslarında yüzme bahtiyarlığını tatmamış çalışkan sincaplara hatırlatmak isterim: İşsizlik, yakalanmamanız gereken bir nevi buhranlı hastalık değildir. Ardı ardına eklenen boş ve öldürücü günler hiç değildir. İşsizler daima meşguldürler:can sıkıntısıyla, okumakla, yürümekle, içki sofralarında sohbet sanatıyla, uyumakla, yazmakla; canları neyi çekiyorsa- bu mevzu onları çok düşündürür-onla. Refakatçi-Perihan Mağden syf-21