Bugün daha açık olarak biliyoruz ki ''İslamcı ve Hilafetçi'' bir söylemle Milli Mücadele'yi yapan,''Devletin dini din-i İslamdır''maddesinin yer aldığı bir anayasa hazırlayarak dine dayalı bir devlet kuran ve birinci Meclis'te bütün meşrep ve renkleriyle temsil edilen bu kualisyon Lozan Antlaşması görüşmeleri,birinci Meclis'in feshi ve Cumhuriyet'in ilanı aşamalarında dağı(tı)lmış,geride tekparti fikrine ve siyasetine intikal edecek dar ve nisbeten mütecanis bir kadro kalmıştır.Cumhuriyet idaresi ve ideolojisi ile katı laiklik anlayışı ve uygulamaları esas itibariyle bu dar kadronun eseridir denebilir.

Yaptığımız işi dine münafi görmek yapılan işi görmemektir.Biz şu kanaatteyiz ki yapılan işin dinsizlikle hiçbir münasebeti yoktur.Bu sistemde muvaffak olalım,on sene azimle,muvaffakıyetle tuttuğumuz bu yolda yürüyelim.On sene sonra bütün dünya ve şimdi bize muarız olanlar yahut tuttuğumuz yoldan din namına endişe edenler göreceklerdir ki Müslümanlığın asıl en temiz,en saf,en hakiki şekli bizde tecelli etmiştir. İsmet İnönü

Ekonomideki yapısal dönüşüm kültürel değişime de neden olmuştu. Osmanlı bürokrasisinin günlük yaşamı değişmeye başladı. Avrupalı gibi giyinmek, konuşmak ve yaşamak, yani alafrangalaşmak "moda" oldu; araba (fayton) sevdası başladı. Yeni Osmanlılar, evlerini, arabalarını satıp, gösteriş için araba alıyordu. Osmanlı bürokrasisi daha fazla tüketebilmek için, daha fazla kirleniyordu; yani rüşvetsiz iş yapılmıyordu. Bitmedi. 1838 ticaret ve 1839 Tanzimat antlaşmalarına imza koyan Sadrazam Reşid Paşa, yeni tip devlet adamlığının da kapısını açtı. Eskiden nüfuzlu paşaların himayesine girerek koltukmakam kapılırken, Reşid Paşa yabancı devletlere dayanarak kariyer yapma dönemini başlattı. Sadrazamlar ve paşalar, "İngilizci", "Fransızcı", "Rusçu" gibi isimlerle anılır oldu.

Merhum dedem Hacı Veyis Efendi, vaktine çok dikkat eden, vakte çok kıymet veren bir zattı. Boş ânı yoktu. Okur, okutur, vaaz ederdi. "Oğlum melekler kaydediyorlar; ağzımızdan çıkanı yazıyorlar." der; Mâ yeîfızu min kavmin âyetini bize çok çok tekrar ederdi. "İnsanoğlunun ağzından çıkan sözü, Rakîb ve Atîd isimli iki melek kaydeder; hayırlı söz ise sağdaki, hayırsız faydasız söz ise soldaki yazar." derdi.

İrfanı hisarla kuşatmış Doğu, mâbede bezirgân sokmamış. Yıllarca davar gütmüş, odun taşımış çömez... Meşaleyi çetin imtihanlardan sonra tutuşturmuşlar eline. "Emanetleri ehline tevdi ediniz." demiş din. Mürit: ceset. Can: mürşidin nefesi. Hint'te hocaların soyadı taşınırmış. Karabetlerin en mukaddesi, şakirtle üstad arasındaki bağ. Asırlar geçti, birer birer söndü meşaleler. İrfan asâletini kaybetti. Hafızaya çakıl taşı gibi saplanan bilgi kırıntılarına yeni bir ad bulduk: kültür. Genç kuşaklar, Batı’nın bit pazarlarından ithal edilmiş bu hazır elbiselere küçümseyerek bakıyor. Hoca öğretmen oldu, talebe öğrenci. öğretmen ne demek? Ne soğuk, ne haysiyetsiz, ne çirkin kelime. Hoca öğretmez, yetiştirir, aydınlatır, yaratır. öğrenci ne demek? Talebe isteyendir; isteyen, arayan, susayan.

Kıt’aları ipek bir kumas gibi keser biçerdik. Kelleler damlardı kılıcımızdan. Bir biz vardık cihanda, bir de küffar... Zafer sabahlarını kovalayan bozgun akşamları. İhtiyar dev, mazideki ihtişamından utanır oldu. Sonra utanç, unutkanlığa bıraktı yerini, "Ben Avrupalıyım" demeğe başladı, "Asya bir cüzzamlılar diyarıdır." Avrupalı dostları, acıyarak baktılar ihtiyara, ve kulağına: "Hayır delikanlı", diye fısıldadılar, "sen bir az–gelişmişsin." Ve Hıristiyan Batı’nın göğsümüze iliştirdiği bu idam yaftasını, bir "nişân-i zîşân" gibi gururla benimsedi aydınlarımız.

Osmanlı, pazarını ardına kadar İngilizlere açmaya mecbur kalmıştı. İngiltere, gerek ucuz hammadde kaynaklarına ulaşmak, gerekse ürünlerini Osmanlı'nın her köşesindeki alıcıya ulaştırmak için, işe öncelikle demiryolları ve liman yapımından başladı. Biliyordu ki, altyapısı olmayan Osmanlı'nın, dünya ekonomisine entegrasyonu zordu! Demiryolları ve limanların arkasından, bankalar, maden işletmeciliği,su, gaz ve elektrik şirketleri vb. geldi. Bu durumun Osmanlı ekonomisine yansıması uzun sürmedi. 1814 yılında bir İngiliz sterlini 23 Osmanlı kuruşuna eşit değerdeyken,1839'da bir sterlin 104 kuruş ediyordu! Osmanlı'nın bütçe açıklan büyümeye başlamıştı.

Ey Kudüs,ey yolların ışığı Ey parmaklarını yakan güzel çocuk Ey Peygamber'in geçtiği gölgeli ova Ey kentlerin incisi,gözlerinde hüzün var Ezanlarında hüzün var Ey Kudüs,ey sevdaya bürünen güzel Kim çalacak çanlarını Kıyamet Kilisesi'nin Pazar sabahları Kim getirecek çocuklara oyuncakları Noel gece yarıları Ey Kudüs,ey hüzünler şehri Ey gözlerinden kocaman yaşlar akan Kim durduracak düşmanları Üzerine çullanan,ey dinlerin inci gerdanlığı Kim siler duvardaki kanları İncil'i kim kurtarır Kim kurtarır Kur'an'ı Kim kurtarır İsa'yı,İsa'yı öldürenlerden İnsanı kim kurtarır Ey Kudüs,ey şehrim Ey Kudüs ey sevgilim Yarın,yarın çiçek açacak limon ağaçları Sevinecek yeşil sümbüller ve zeytinler Gözler gülecek Geri dönecek güvercinler Tertemiz masmavi göklere Ve geri dönecek çocuklar oyunlarına Buluşacak babalarla oğullar Senin çiçekli tepelerinde Ey zeytin ülkesi,ey selam ülkesi Nizar Kabbani-İşgal Altında

Yasaklara karşı çıkmak, zalimlere küfretmek, birilerini günah keçisi ilan etmek dışında söyleyeceğiniz bir şey yok mu? Başörtüsü yasağından, kapatılan Kur'an kurslarından ve İmam Hatip liselerinden ve Batıdaki özgürlüklerden bahsetmeden konuşamıyor İslamcılar. Solcuların Faşistlerden, Sivas olaylarından ve irtica tehlikesinden bahsetmeden konuşamadıkları gibi. Ne oldu sizin evrensel dünya görüşlerinize? Bize biraz insandan, kadından, erkekten, çocuktan, tarihten, Tanrı'dan, aşkın hallerinden ve ölümden bahsetsenizde dinlesek? Fotokopi ile çoğaltılan cümleleri bir kenara bırakıp biraz konuşsanız da böylece dünya görüşlerinizin farklılığını görsek, daha iyi olmaz mı? Başkalarının haksızlığından bahsetmek sizi haklı yapmıyor, başkalarının kirli çamaşırlarını ortaya dökmenin sizi temiz yapmadığı gibi.

Türk kelimesi taşıyan televizyon kanalı, gerçekten iddia ettiği gibi Türk mü yoksa Atlantalı mı ? Hatırlarsanız bu televizyon kanalı hava durumu haberlerinde Mekke'yi "Uzaklar" başlığı altında veriyordu.Ve ben de başka bir uazımda sormadan edememiştim: "Manevi olarak Mekke size uzak olabilir, ama Mekke Türkiye'nin hemen aşağısında, çok yakınındadır.Şayet elinize bir harita alır ve "objektif ol"ursanız bunu siz de görebilirsiniz. Yoksa Siyenen Türk Mekke'ye Amerika'dan mı bakıyor, öyleyse biye Türk kelimesini kullanıyor ?